Namazdan önce selam vermeden
Hz. Ebû Bekir'e öğretilen dua
Namazın sonunda okunan dua
اللَّهُمَّ إِنِّي ظَلَمْتُ نَفْسِي ظُلْمًا كَثِيرًا، وَلَا يَغْفِرُ الذُّنُوبَ إِلَّا أَنْتَ، فَاغْفِرْ لِي مَغْفِرَةً مِنْ عِنْدِكَ، وَارْحَمْنِي، إِنَّكَ أَنْتَ الْغَفُورُ الرَّحِيمُ
Okunuşu
Allâhümme innî zalemtü nefsî zulmen kesîran ve lâ yağfiru'z-zünûbe illâ ente, fağfir lî mağfiraten min indike verhamnî, inneke ente'l-ğafûru'r-rahîm.
Anlamı
“Allah'ım! Ben kendime çok zulmettim. Günahları ancak sen bağışlarsın. Katından bir bağışlama ile beni bağışla ve bana merhamet et. Şüphesiz sen çok bağışlayan, çok merhamet edensin.”
Buhârî 834; Müslim 2705
Bu dua hakkında
Hz. Ebû Bekir, Peygamberimiz’den namazında okuyacağı bir dua istedi. Peygamberimiz ona bu duayı öğretti.
İnsanların en hayırlılarından biri olan Hz. Ebû Bekir’e öğretilen dua, “kendime çok zulmettim” cümlesiyle başlar. Ne kadar iyi olursak olalım, Allah’ın bağışlamasına muhtaç olduğumuzu hatırlatır.